Wat betekent het als je droomt over de tanden van iemand anders die uitvallen?

Artie Wu — Vijftien jaar innerlijk werk, meer dan 100.000 mensen begeleid

Je keek naar een mond die niet van jou was. Misschien was hij aan het rotten — de glimlach van een vreemde die zwart werd langs het tandvlees, de tanden van een collega die afbrokkelden terwijl hij sprak, iemand van wie je houdt die zijn mond opende en een ruïne liet zien. Of juist het tegenovergestelde: een mond zo volmaakt dat er iets in je borst samentrok, tanden zo wit en regelmatig dat je er niet van weg kon kijken — en je werd wakker met een restgevoel dat je niet kon benoemen, half walging, half afgunst, en dat alles gericht op hen.

Dit is wat bijna niemand je vertelt over zo'n droom. De mond waar je naar staarde is niet hun mond. In het land van de droom is er maar één persoon, en dat ben jij — elk gezicht in de ruimte is van jou. Die andere set tanden is een spiegel die je in het donker omhooghield, en wat je daarin zag rotten of glinsteren is een stukje van je eigen beet dat je zo lang geleden hebt neergelegd dat je vergeten bent dat het ooit van jou was.

Wat gebeurde er nog meer in deze droom over de tanden van iemand anders?

Je droom blijft privé. Hij wordt alleen gebruikt om je lezing voor te bereiden.

Door je droom te delen ga je ermee akkoord dat hij wordt bewaard om je lezing voor te bereiden, volgens ons privacybeleid.

Elk gezicht in de droom is van jou geleend

Begin bij wat een tand eigenlijk is, onder het glazuur. In de taal van dromen is een tand niet tandheelkundig. Het is een van je stillere krachten, en hij doet drie dingen tegelijk. Het is de manier waarop je de wereld opneemt en klein genoeg maakt om je werkelijk te voeden, in plaats van je leven in zijn geheel door te slikken. Het is je laatste verdedigingslinie — het deel dat zichzelf kan ontbloten en tot hier en niet verder kan zeggen wanneer alles zachters heeft gefaald. En het is onderdeel van het gezicht dat je aan de wereld toont: de zelfverzekerde stand van een kaak die bepaalt hoeveel jij meetelt.

Dat is veel kracht om aan een vreemde te geven. Maar dat is precies wat een droom doet: hij neemt iets wat in jou leeft en geeft het een acteur om het te spelen, omdat je er nog niet klaar voor bent om het in je eigen lichaam te zien rondlopen. De regel die eronder ligt is eenvoudig en meedogenloos. De buitenwereld die je ontmoet is een weerspiegeling van de binnenwereld die je met je meedraagt. Als klein kind liep het andersom — de wereld drukte een stempel op jou. Als volwassene keert het om, en nu geven de gezichten om je heen, wakend en dromend, de vorm terug van wat er vanbinnen zit. De mond aan de overkant van de droom doet precies dat. Hij laat je iets in jezelf zien.

Waarom je het op hun gezicht hing

Je deed dit niet uit zwakte. Je deed het omdat het veiliger was. Het is veel gemakkelijker om walging te voelen bij iemand anders' vernielde tanden dan te voelen dat het verval — de verwaarloosde stem, de eetlust die je nooit hebt gevoed, de verdediging die je nooit hebt leren opwerpen — in je eigen mond zit. Dus is de droom er vriendelijk over. Hij houdt het op afstand, op een gezicht dat je kunt beoordelen, precies omdat je het van dichtbij nog niet kon verdragen.

En merk op hoe het werkt op het moment dat een volmaakte mond je aanstaart. Afgunst is hier geen karakterfout. Afgunst is een thuissignaal. Je bent jaloers op wat je voelt dat iemand anders heeft en jij niet — maar zij leven in jouw eigen droomwereld, wat betekent dat ze iets weerspiegelen wat al in jou aanwezig is. Je hebt een kracht weggestopt, en nu kun je haar alleen nog maar dáár zien, stralend op een gezicht dat niet van jou is, en het brandt. Je bent er jaloers op omdat je haar begraven hebt; je hebt haar begraven omdat je haar jezelf niet kon toestaan. Dezelfde beweging, in beide richtingen.

Dat ben ik niet, dat zijn zij — dat is de zin die de droom is gebouwd om te breken. Ze staan in jouw wereld, dus dragen ze iets van jou.

Er is een mechanische reden waarom de lelijkheid altijd bij de ander terechtkomt. Op het moment dat je besluit dat je eigen mond prima is, dat je beet intact is, dat jij degene bent die redelijk is — heb je stilletjes de schaduw ervan gecreëerd, en de schaduw moet ergens naartoe. Hij gaat naar hun gezicht. Het verval waar je je daar van afwendt is de exacte maat van wat je hier weigerde te bekijken. Dit is geen aanklacht. Ga voor een spiegel staan en je kunt niet voorkomen dat hij je terugkaatst. Niemand zit in de problemen. Je bent eindelijk dichtbij genoeg om te kijken naar wat er in het glas zit.

De reden dat hij blijft terugkomen

Als je deze droom meer dan eens hebt gehad — andere mensen, dezelfde verkeerde mond — is er een reden dat hij niet ophoudt, en het is geen straf. Als je alleen naar de weerspiegeling staart en je nooit omdraait om het ding te zien dat haar werpt, kun je niet anders dan van weerspiegeling naar weerspiegeling naar weerspiegeling gaan. Nieuwe vreemde, nieuwe collega, nieuwe geliefde, hetzelfde verval — omdat het elke keer dezelfde verloochende kracht is die zich weerspiegelt op een vers gezicht. De droom herhaalt zich niet om je te kwellen. Het is een bericht dat steeds opnieuw naar nieuwe adressen wordt gestuurd omdat het eerste nooit is geopend.

(Een eerlijke uitzondering. Als de falende tanden toebehoorden aan iemand die werkelijk aan het verouderen is, ziek is, of bij je vandaan glijdt, kan de droom simpelweg jouw liefde en jouw angst zijn om hen te verliezen — een oprecht verdriet dat het verdient om eerst als zodanig gevoeld te worden, niet samengevouwen tot een les over jou. Laat het zijn wat het is. De spiegel kan wachten.)

Stop met het bestuderen van de inbraak. Haal de ketting terug.

Dit is de beweging, en het is het tegenovergestelde van wat de geest wil doen. De geest wil onderzoeken: van wie waren die tanden, wat betekent het verval, gaat dit over mijn moeder, is het een cliché, zijn het mijn “problemen”. Dat is in het ingebroken huis staan en ruziemaken over hoe het glas gebroken is. Er is iets onbetaalbaars uit je weggenomen — de beet, de stem, de honger die je hebt verloochend — en je hoeft de misdaad niet op te lossen. Je hebt het ding zelf nodig. En je weet precies waar het is.

Ga dus niet terug naar de mond. Ga naar het deel erachter. Ergens rustig, met iets om op te schrijven, sluit je ogen en stel je de figuur voor wiens tanden je hebben verontrust — of stel je het verval voor, of de volmaakte stralende glimlach zelf. Behandel het als een stuk van jou dat iets te zeggen heeft, en vraag het ronduit: Ben je gekwetst? Was je bang, of boos? Waartegen heb je me al die tijd proberen te beschermen? Wat heb je nu van me nodig? En wat heb je me willen vertellen? Wacht dan, en laat het antwoorden in zijn eigen woorden.

Als er op het moment dat je je ernaartoe wendt een stem tussenkomt — dit is belachelijk, dat zijn zij niet jij, doe niet zo dramatisch — vecht er dan niet tegen en gehoorzaam het ook niet. Die stem is een lijfwacht die dit ding jarenlang begraven heeft gehouden omdat dat ooit nodig was. Bedank hem voor het feit dat hij zich laat zien, en zet hem als volgende in de rij voor dezelfde vragen. Hij beschermt je uit een soort liefde. Hij wordt ook geïnterviewd.

Wat mensen ontdekken als ze zich eindelijk omdraaien, is dat de lading instort. De kracht die je op iemand anders' mond had vastgespeld, komt naar huis. De afgunst houdt op te branden omdat het ding waarop je jaloers was al die tijd van jou bleek te zijn; de walging versoepelt omdat het verval nooit rot was, alleen een deel van jou dat ongevoed en wachtend was. De terugkerende droom wordt stil, omdat er niets meer te weerspiegelen valt. Je verliest je eigen beet niet langer aan andermans gezichten — en je mag je kaak sluiten om je eigen leven.

Je kunt dat gesprek nu meteen beginnen, met Ariadne — gratis — en erin blijven totdat het deel dat je in iemand anders' mond zag je antwoordt in zijn eigen stem. Het beweegt in welk tempo jij aanhoudt, dertig seconden of dertig jaar, en het is jouw droom om te lezen; waar jouw gevoel erover afwijkt van dat van wie dan ook, ben jij degene die gelijk heeft.

Wat gebeurde er nog meer in deze droom over de tanden van iemand anders?

Je droom blijft privé. Hij wordt alleen gebruikt om je lezing voor te bereiden.

Door je droom te delen ga je ermee akkoord dat hij wordt bewaard om je lezing voor te bereiden, volgens ons privacybeleid.


Over de Auteur

Artie Wu is de oprichter van Preside Meditation en Ariadne. Met diploma’s van Harvard en Stanford begeleidt hij al vijftien jaar meer dan 100.000 mensen bij innerlijk werk — droomduiding, schaduwwerk, delenwerk en somatische heling.

Hij is te zien in de Gaia.com-film Transcendence 2 en op Fox, CBS en CNN.

Gerelateerde Droomsymbolen: Wat Betekent Het Als Je Droomt Over Tanden?, Wat Betekent Het Als Je Droomt Over Bloed?, Wat Betekent Het Als Je Droomt Over Achtervolgd worden?, Wat Betekent Het Als Je Droomt Over Een Slang?, Wat Betekent Het Als Je Droomt Over De Dood?

Bekijk alle droomsymbolen →